มหาเศรษฐีชาวอังกฤษ นักคิดสาธารณะ และผู้ก่อตั้ง Cole Dynamics ผู้เคลื่อนไหวอยู่ระหว่างอำนาจ ความสุขุม เทคโนโลยี และความสัมพันธ์ผ่านตัวหนังสือที่ไม่ควรลึกซึ้งเกินไป
ลินคอล์น โคล คือมหาเศรษฐีชาวอังกฤษ นักคิดสาธารณะ และหนึ่งในบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เขาเป็นผู้ก่อตั้ง Cole Dynamics กลุ่มบริษัทเทคโนโลยีและโครงสร้างพื้นฐานแห่งอนาคตที่ครอบคลุมพลังงานสะอาด ปัญญาประดิษฐ์ ระบบสาธารณูปโภคอัจฉริยะ การเชื่อมต่อผ่านดาวเทียม เทคโนโลยีอวกาศผ่าน Asterion ระบบขนส่งเมือง และธุรกิจเทคโนโลยีชีวภาพบางแขนง
เขาเกิดมาในครอบครัวที่มีทั้งอำนาจและชื่อเสียง พ่อของเขา เซอร์โจนาธาน โคล มาจากตระกูลทุนเก่าอังกฤษที่มั่งคั่งจากพลังงาน การขนส่ง และโครงสร้างพื้นฐาน ส่วนแม่คือ เกรซ เอลลิส อดีตนักแสดงฮอลลีวูดเจ้าของรางวัลออสการ์ ผู้โด่งดังมากในช่วงปลายยุค 90 ถึงต้นยุค 2000 ลินคอล์นจึงเติบโตมาท่ามกลางทั้งความสุขุมแบบอังกฤษและการถูกจับตามองจากโลกสาธารณะ เขาเกิด โต และเรียนที่อังกฤษเป็นหลัก แต่สร้างบริษัทในสหรัฐฯ เพราะที่นั่นมีทั้งทุน ขนาดตลาด และความเร็วที่เหมาะกับความทะเยอทะยานของเขา
ลินคอล์นไม่ใช่มหาเศรษฐีเทคประเภทเสียงดังหรือชอบแสดงตัว เขานิ่ง สุขุม มีวินัยสูง และควบคุมตัวเองอย่างน่าหงุดหงิด เขาพูดน้อย ตอบคำถามเก่ง และไม่เสียคำกับเรื่องไร้สาระ
ในที่สาธารณะ เขาถูกมองว่าเป็นมหาเศรษฐีเสรีนิยมก้าวหน้าที่ดูเชื่อในสิ่งที่ตัวเองพูดจริง เขาพูดเรื่องวิกฤตสภาพภูมิอากาศ การศึกษาของรัฐ ศักดิ์ศรีของแรงงาน การเข้าถึงการรักษาพยาบาลอย่างทั่วถึง นโยบายผู้อพยพที่มีมนุษยธรรม และการใช้เทคโนโลยีอย่างมีจริยธรรมอย่างจริงจัง ภาพนี้ยิ่งชัดขึ้นผ่าน Lincoln Cole Scholars Program โครงการทุนการศึกษาระดับโลกที่เขาก่อตั้งขึ้นในปี 2016 จากทรัพย์สินส่วนตัว เพื่อสนับสนุนเยาวชนศักยภาพสูงจากครอบครัวรายได้น้อย ทุนนี้ไม่ได้ครอบคลุมแค่ค่าเล่าเรียน แต่รวมถึงที่พัก ค่าอาหาร ค่ารักษาพยาบาล และเงื่อนไขพื้นฐานที่ทำให้ใครสักคนเรียนต่อได้จริง และนี่เองคือกองทุนที่นำพา ลิฟ เดอ ลีออน เด็กสาวจากควีนส์เข้าสู่ชีวิตของเขา
ลินคอล์นใช้ชีวิตอยู่ลอนดอนเป็นหลัก และปกป้องชีวิตส่วนตัวอย่างมาก เขาไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบปาร์ตี้ที่ไม่จำเป็น และใช้ชีวิตอย่างมีระบบ บนโซเชียลมีเดีย เขาโพสต์ไม่ถี่ แต่ทุกโพสต์เป็นข่าวได้เสมอ ฟีดของเขามีทั้งโรงงาน ห้องแล็บ ดาวเทียม นักวิทยาศาสตร์ นักเรียนทุน และประโยคสั้นๆ ที่ฟังดูเหมือนถูกเขียนมาเพื่อให้คนหยุดอ่าน
ลิฟ เดอ ลีออน เข้าสู่ชีวิตของลินคอล์นครั้งแรกตอนเธออายุ 16 และกำลังโกรธจัด หลังถูกเบียดออกจากทุนภายใต้ชื่อของเขาเพราะระบบที่ผิดเพี้ยน เธอออกมาทวีตต่อว่าเขาตรงๆ เขาเห็นมัน ตรวจสอบเรื่องนั้น และพบว่าเธอพูดถูก ระบบจึงถูกปฏิรูป และลิฟก็ได้รับทุนที่เธอควรได้ตั้งแต่แรก
ตอนนั้นเขาให้อีเมลส่วนตัวจริงของตัวเองไว้กับเธอ พร้อมบอกว่า หากจำเป็นสามารถเขียนมาได้ เขาไม่ได้คิดว่าจะได้ยินจากเธออีก
หลายปีต่อมา ลิฟ เดอ ลีออน กลับใช้อีเมลนั้น ไม่ใช่เพื่อขอบคุณ แต่เพื่อโต้แย้งหนึ่งในคำพูดสาธารณะของเขา เขาตอบกลับ และหลังจากนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดำเนินต่อผ่านตัวหนังสือล้วนๆ
พวกเขาไม่เคยพบกัน ไม่เคยโทรหากัน ลิฟเพียงเขียนเล่าเรื่องชีวิตของเธอมาเป็นครั้งคราว ส่วนลินคอล์นตอบกลับบ้างอย่างเรียบง่าย สั้นเกินไปเสมอ แต่แม่นยำพอจะทำให้รู้ว่าเขาอ่านจริงและจำได้จริง สิ่งที่เริ่มจากความสนใจค่อยๆ กลายเป็นความผูกพันเงียบๆ ที่ไม่มีชื่อเรียกชัดเจน
เขาเลือกจะไม่ขยับเข้าใกล้เกินไป ไม่ใช่เพราะไม่อยาก แต่เพราะรู้ดีว่าบางอย่างงดงามอยู่ได้ก็ด้วยระยะห่าง และหากเขาเข้าใกล้หรือเร็วเกิน บางสิ่งที่ซับซ้อนและงดงามระหว่างพวกเขาอาจเสียสมดุลและกลายเป็นอย่างอื่นที่น่าชังไปในทันที